AAN DE PRAAT MET DANIËL ROELS
Tu quoque fili mi! Dit slaat nergens op maar het is een aanleiding om te zeggen dat Danielus Roelius onze KTA-leraar van Latijn is. Afkomstig
uit Zedelgem maar nu woonachtig in Lichtervelde. Beide gebieden waar de Galliërs de Romeinen een poepje hebben laten ruiken. Caesar schreef in
zijn "De bello Gallico": De omnium Gallorum Zedelgemnaars fortissimi sunt”. Daniël is de apetrotse vader van Achilles. Wanneer hij daar tijd voor
gevonden heeft, daar hebben we het raden naar, want hij heeft meer bezigheden en interesses dan een normaal mens kan bedenken: boeken- en krantenwurm,
muziek-, tv- en een beetje vanalleskenner. Maar ook heel sportief: minivoetballer en voetballer, jeugdvoetbaltrainer, reanimator van onze KTA
woensdagnamiddagsport, sportverslaggever van een plaatselijke nieuwsbrief, vurig supporter van één van onze grote Belgische voetbalclubs: Cercle
Brugge! En toch nog de tijd gevonden voor de vraagjes.
Je hebt zelf ook op de schoolbanken gezeten: welke waren je lievelingsvakken? Welke vakken zag je niet zo zitten?
Herinner je je een pittige anekdote uit je schooltijd? Was het vroeger beter? Of niet? Hoe heb je het onderwijs zien evolueren?
Mijn lievelingsvakken varieerden een beetje van jaar tot jaar. De inhoud van de lessen was eigenlijk bijkomstig, de persoonlijkheid en manier van
lesgeven van de leerkracht bepaalden of ik een les al dan niet boeiend of oninteressant en leuk of saai vond. Meestal amuseerde ik mij het meest
bij de taalvakken, want praten, discussiëren en af en toe wat zwanzen, daar hield en hou ik nog steeds het meest van. Aan de vakken economie en TO
hou ik ook geen slechte herinneringen over, maar dat heeft waarschijnlijk vooral te maken met het feit dat ik die ook nooit gehad heb. Terugdenkende
aan mijn eigen schooltijd, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat de leerlingen van vandaag over flink wat minder parate kennis beschikken dan mijn
klasgenoten en ik toen wij hun leeftijd hadden, en dat ze ook vaak minder leergierig zijn. Je zou denken dat het Internet hun blik op de wereld zou
verruimd hebben, maar integendeel, die lijkt dikwijls niet verder dan het MSN-schermpje en de filmpjes op You-Tube te gaan.
Stel je bent eerste minister: wat pak je dringend aan?
Ik zou om te beginnen het aantal ministers proberen wat terug te schroeven en aan het hoofd van elk departement iemand te plaatsen met veel
ervaring op dat bepaalde domein, zodat die gericht kan werken (zonder kemels te schieten zoals nu door sommige excellenties wel eens gebeurt)
en zodat de mensen de (Belgische) politiek opnieuw wat meer zouden kunnen en willen volgen. Ik zou senator Q ook even ad interim bij onze minister
van Onderwijs laten werken want wij kunnen als onderwijzend personeel zeker een pak “Administratieve Vereenvoudiging” gebruiken. Ten slotte zou ik
alle leerkrachten Latijn tussen de 30 en 32 flink wat opslag geven (zoveel zal die maatregel waarschijnlijk wel niet kosten) en daarna ontslag nemen
en gewoon weer op ons KTA aan de slag gaan.
Wat zie je in de wereld van vandaag verkeerd lopen? Welke zijn volgens jou de belangrijkste bedreigingen waarmee wij vandaag
en onze jongeren in de toekomst zullen worden geconfronteerd? Of zie je eerder gunstige ontwikkelingen.
Hoe handig hij ook is, de computer vind ik alleszins een bedreiging voor het sociaal leven in het algemeen en ook voor onze gezondheid, zeker ook voor
de jongeren. Als ik hoor en merk hoeveel tijd onze leerlingen en ook jongere kinderen achter hun PC doorbrengen om te chatten en spelletjes te spelen,
denk ik steeds: ga toch gewoon buiten spelen of speel een gezelschapsspel en als je wil babbelen met je vriendin die twee straten verder woont, spring
toch gewoon op je fiets! Het doembeeld van een grauwe samenleving waarbij iedereen met slechte ogen en overgewicht aan zijn bureau zit vast gekluisterd
durft wel eens bij me opkomen. En dan ga ik maar wat in de tuin spelen met mijn zoon of een pint drinken op café om alvast mijn steentje daartoe bij te
dragen dat het zover niet komt…
Vrouwen knijpen een tube tandpasta in het midden, mannen doen die toiletbril niet naar beneden. Kun jij ook een
voorbeeld geven van zo'n kleine ergernis, een onbelangrijk iets, maar waar je het toch behoorlijk van op je zenuwen
krijgt.
Mensen die beginnen te zagen over onbenulligheden en daar niet over ophouden, zijn bij mij aan het verkeerde adres. Ik blijf een optimist tot in de kist,
van pessimisten kan ik het echt op mijn heupen krijgen. Dus zal ik hier niet verder mekkeren en ga ik vlug over naar de volgende vraag. En trouwens,
over die toiletbril kan mijn vriendin niet klagen, doordat dat ding bij ons nooit blijft staan, zet ik me thuis gewoon neer om te plassen.
Hoe vul je je vrije tijd? Wat is volgens jou een droomvakantie
Veel van mijn vrije tijd gaat al naar mijn diverse voetbalactiviteiten (zie volgende vraag). En voor mij is elke vakantie op zich al een (veel te korte)
droom. Vrije tijd breng ik graag zoveel mogelijk door met mijn gezin en mijn vrienden. Wat reizen betreft, daarvoor ga ik steeds op zoek naar een
combinatie van sport en actie, cultuur en ontspanning. De komende jaren zal ik de zomer waarschijnlijk geen al te verre reizen maken, want de kids
laten we natuurlijk niet thuis en die moeten er ook iets aan hebben hé. De musea in de grote steden, de piramiden in Egypte, de Aztekentempels en
de vele andere zaken die ik ooit wel eens wil zien, die zullen er binnen 20 jaar ook wel nog allemaal staan zeker, die bezoek ik dan wel met een
wandelstok of in mijn elektrische rolstoel.
Hoe schat je jezelf sportief in? Doe je aan sport? Genoeg? Zou het meer mogen/moeten
Ik doe graag en veel aan sport: wekelijks staat er tijdens de week een match minivoetbal en op zondag een gewone voetbalwedstrijd op mijn programma,
af en toe echte toppers met drie helften. Daarna probeer ik, als het enigszins past, regelmatig nog eens een donderdagtraining mee te pikken en sta
ik ook elke week nog 3x op het terrein als trainer van de pre-miniemen van Gits, iets wat ik zeer graag doe. In voetbalarme periodes zou ik af en toe
nog eens durven een eindje gaan lopen of gaan squashen of tennissen. Dat vele sporten heb ik ook nodig: ik heb immers een nogal Bourgondische
levensstijl en zou graag nog enkele jaren dezelfde broeken kunnen aantrekken. Zonder sport zou dit vlug niet meer het geval zijn, vrees ik.
Is er een film of boek of tv-programma of cd of concert... dat het voorbije jaar of jaren een bijzondere indruk heeft gemaakt op jou?
Moeilijke vraag. Elk jaar is er wel een boek of film dat je om één of andere reden bijblijft. Een aantal films kan ik bijvoorbeeld nog steeds
met veel plezier opnieuw bekijken, “Fiddler on the Roof”, “The Godfather” en de films van Hitchcock bijvoorbeeld. U2, Faithless, Pearl Jam,
Live en Blof behoren tot mijn favoriete groepen en daar heb ik de laatste jaren al diverse erg goede concerten van kunnen meepikken. Mijn tv
steek ik het liefst aan voor de uitstekende (sport)programma’s op de Britse televisie (BBC rules), de meeste Woestijnvis-programma’s (“Terug naar
Siberië” vond ik prachtig) en later op de avond voor de schitterend kitschprogramma’s op VT4. Verstand op nul en lachen maar met Temptation Island.
En Bumba, Hopla, Brum en Bob de Bouwer behoren natuurlijk ook tot mijn beste vrienden tegenwoordig.
Welke gastronomisch hoogstandje tover je uit je pot, als je daar zelf moet in roeren? M.a.w.: geef eens een tip voor een
superlekker receptje.
k maak graag eten klaar, net als mijn vriendin. Op schooldagen koken wij meestal elk om beurt, meestal eenvoudige gerechten wegens tijdsgebrek.
Tijdens het weekend is het meestal zij die mij verwent, toch in de keuken. Maar in schoolvakanties probeer ik toch steeds een paar middagen en
avonden te vinden om zelf uitgebreid achter het fornuis te staan. Mijn steak met champignonsaus en mijn pasta’s kunnen steeds op veel bijval rekenen.
Het belangrijkste voor mij is het gebruiken van verse groenten en de juiste specerijen en kruiden. Bovengenoemde gerechten heb ik zelf met de nodige
improvisatie weten naar mijn hand te zetten, een recept daarvoor bestaat er dus niet echt. Voor een superlekker recept verwijs ik graag naar het
“Soprano’s Family Cookbook”, gebaseerd op gerechten die op tafel komen in de gelijknamige serie. Eén van de beste televisieseries van de voorbije
jaren trouwens. Met de “Braciole” (rundrolletjes in tomatensaus) en de “Rigatoni con Broccoli” heb ik bij mijn tafelgenoten ook al veel succes geoogst.
Toch wel, je wint de Loto, de volle pot: wat doe je daarmee?
Ik denk dat ik de eerste jaren het geld gewoon goed beleg met het oog op de toekomst. Grote luxe interesseert mij in feite niet echt, een I-pod of
een laptop zou ik me misschien wel aanschaffen, zo van die zaken waarvan ik de prijs voorlopig te hoog vind rekening houdend met het feit dat een
mens eigenlijk best zonder kan. Natuurlijk trakteer ik er wel mijn maten een paar pinten meer mee dan gewoonlijk, al kan het zijn dat die het verschil
niet direct merken. En om met een cliché te eindigen: vanzelfsprekend zou ik zorgen dat de mensen die mij het dierbaarst zijn mee van mijn meevaller
kunnen genieten, en ook wat storten op rekeningen van bepaalde liefdadigheidsorganisaties, wat ik trouwens nu al sporadisch probeer te doen, zoals
iedereen die het zich een beetje kan permitteren af en toe zou moeten doen, vind ik.
Mooi interview. Een levensgenieter, zoveel is duidelijk. Maar laten we toch met wijze woorden eindigen: uxor formosa et vinum sunt dulcia venena!
Het gaat je goed Daniël.
