AAN DE PRAAT MET ROGER VANOPPEN
"Een stukje Limburg in ons KTA. Jawel, Roger verblijft wel in Oostende en Wallonië maar hij is een rasechte Limburger,
afkomstig uit Diest. Wie van ons kent Diest? Wie loopt er wel eens in Diest rond? Weinigen."
Dat vond ik een mooie inleiding. Maar ze klopt niet! Diest ligt niet in Limburg maar in het uiterste noordoosten van de
provincie Vlams-Brabant. Roger is geen Limburger, hij is een Brabander. En ook dat is dan weer niet correct. Hij komt wel uit
Diest, maar zijn geboortedorp is Kermt bij Hasselt. Dus toch een Limburger. Of laten we het
houden bij: Roger is een kosmopolit.
Roger is huismeester en is dus beroepshalve hele dagen bezig met de boekhouding. Facturen en nog eens facturen. Wie vermoedt dan dat we hier
te maken hebben met iemand met een zeer sterke culturele interesse? Tentoonstellingen, muziek, literatuur, film, toneel,...
je noemt maar. Eens te meer blijkt: het is nooit goed in stereotiepen te denken. Wie zoveel interesses heeft, is ook altijd op stap. Zijn
lievelingsplek is de Brusselse Marollen, maar hij durft zich ook al eens te wagen in een vrt-studio, bijvoorbeeld om een opname bij te wonen,
van, bijvoorbeeld, "Zo is er maar één". Daar gaat ie!
Je hebt zelf ook op de schoolbanken gezeten: welke waren je lievelingsvakken? Welke vakken zag je niet zo zitten?
Herinner je je een pittige anekdote uit je schooltijd? Was het vroeger beter? Of niet? Hoe heb je het onderwijs zien evolueren?
Bijna een halve eeuw geleden begon ik te lezen en te schrijven en dat heb ik sindsdien altijd graag gedaan. taalvakken deed ik het liefst.
Vanbuiten leren was ook mijn ding. Waaraan ik een hekel had: lichamelijke opvoeding en dat was te wijten aan het feit dat ik zéér dik was.
Ik was enorm belemmerd en sowiezo uitgesloten bij sportteams. Sinds mijn veertiende veranderde mijn fysiek, maar een sportliefhebber ben ik
nooit geworden. Tot schande van ... Ik leerde pas zwemmen in het diep en niet-zwemmers in het ploeterbad. Of: trek je plan, blijf vooral een
oen in het water... Zoiets gebeurt deze tijd niet meer in het actueel onderwijssysteem, hoop ik althans. Vanzelfsprekend is het onderwijs
geëvolueerd in al die jaren en wat ik het meest betreur is de teloorgang van expressieve vakken. Wat rest er ons nog van muzikale expressie,
dictie, opstellen? En toch zijn dat noodzakelijke ontplooiingsmiddelen...
Stel je bent eerste minister: wat pak je dringend aan?
Lessen betreffende wellevendheid & respect zou ik verplicht in elk lessenpakket stoppen en ook opnieuw Duits als optie.
Wat zie je in de wereld van vandaag verkeerd lopen? Welke zijn volgens jou de belangrijkste bedreigingen waarmee wij vandaag
en onze jongeren in de toekomst zullen worden geconfronteerd? Of zie je eerder gunstige ontwikkelingen.
Als grootvader van 3 actieve kleinzoontjes wil en moet ik optimistisch blijven, ik verban dus het besef dat de aarde opwarmt
en het klimaat zodanig verandert en het mileu enorm vervuild wordt door mens & industrie. Maar sommige situaties en attitudes
doen me de wenkbrauwen fronsen. Er zijn nog weinig normen, dunkt me. Ik maak héél véél gebruik van het openbaar vervoer en merk weinig
hoffelijkheid bij de medemens en dan zinspeel ik écht niet op het spontaan afstaan van een zitplaats, maar wel op het laten in- en uitstappen
zonder ellebogenwerk en op het mentaal(lawaai-) en materieel vandalisme. Ik ben ook allesbehalve een huismus. Wat betreur ik het dat de
mens hoe langer hoe meer egoïstisch en koel worden. En volgens mij is dat de oorzaak van allerlei pesterijen en wangedrag en vandalisme.
Wij hadden vroeger thuis en op school lessen in wellevendheid... en dat wierp meestal toch wel vruchten af. Ik vertoef vaak in het Waalse
deel van het land en in Brussel en daar merk ik dat de mensen spontaan véél vriendelijker zijn en ik ben er zeker van dat er een verband is
tussen welvaart en sociaal gedrag. Ik vrees dat we het materieel véél te goed hebben (luxe en comfort a volenté) en emotioneel verschrikkelijk
arm zijn. À propos: van wie krijg je tegenwoordig nog een spontaan en gemeend compliment?
Vrouwen knijpen een tube tandpasta in het midden, mannen doen die toiletbril niet naar beneden. Kun jij ook een
voorbeeld geven van zo'n kleine ergernis, een onbelangrijk iets, maar waar je het toch behoorlijk van op je zenuwen
krijgt.
Wanneer ik aan tafel moet eten zonder een servet of een kopje koffie drink met een bemorst schoteltje, dan krijg ik het al op mijn
zenuwen hoor. Waar ik ook niet tegen kan, is het feit dat sommigen per se hun vingers moeten aflikken bij het versnijden van een taart
en dergelijke. Ik vind het ook héél vervelend een doucheafvoer vrij te maken van haartjes van iemand anders. En in honderdrol stappen...
Hoe vul je je vrije tijd? Wat is volgens jou een droomvakantie
's Morgens sta ik op met muziek en ik ga er 's avonds mee slapen. Muziek is héél belangrijk voor me en daarom ga ik ook veel naar allerlei
concerten. Minstens éénmaal per week ga ik naar de cinema. Soms lees ik een boek, soms ga ik naar toneel en ik heb gelukkig een grote vrienden- en
kennissenkring. Me vervelen staat bijgevolg nooit in mijn agenda. Ik hou van actieve citytrips. Als ik ergens ben, wil ik er van alles opsnuiven
en proeven: cultuur, architecteur, lokale drank en spijs en de gangbare mentaliteit, maar dat alles op een heel relaxte manier: alles kan, niks hoeft.
Hoe schat je jezelf sportief in? Doe je aan sport? Genoeg? Zou het meer mogen/moeten
Ik doe veel te weinig aan sport: ik moet dringend mezelf verplichten om opnieuw elke dag te joggen en éénmaal per week te gaan zwemmen. Want het is inderdaad
zo: een gezonde geest in een gezond lichaam. Een goede conditie is een must, zeker op 50+
Is er een film of boek of tv-programma of cd of concert... dat het voorbije jaar of jaren een bijzondere indruk heeft gemaakt op jou?
Mijn favoriete boeken blijven o.a. "Schoolidyllen" van Top Naef; "De muggen" van Jos Vandeloo en lectuur van Cyriel Buysse. Enkele films die me enorm
nauw aan het hart liggen: 'Paulien en Paulette' van Lieven Debrauwer, 'Left luggage' van Jeroen Crabbé en 'Mare Dentro' van Alejandro Amenabar. Concerten
waar ik niet genoeg van kan krijgen, zijn van Christina Pluhar & l'Arpeggiata, van de Franse Les Rita Mitsouko, de Algerijnse Souad Massi, en er kunnen
er nog tientallen deze lijst aanvullen hoor, ook Belgische... Momenteel doe ik veel moeite om een Groot-Brusselse groep AmAndA te helpen doorbreken
bij het verschijnen van hun 2de album. (ontdek hen: www.quiestamanda.com).
Welke gastronomisch hoogstandje tover je uit je pot, als je daar zelf moet in roeren? M.a.w.: geef eens een tip voor een
superlekker receptje.
Kokkerellen is naast tuinieren en schrijven mijn dada. Ik hou van improvisatie en het hoeft liefst ook géén uren te duren om iets klaar te maken. Ik
hou ervan allerlei soepen te maken vol met vitamientes. Mijn spaghetti is speciaal: ik gebruik steeds verse ingrediënten waaronder paddestoelen, wortelen,
preiwit, tomaten en rundgehakt. Een ander succes behaal ik met Griekse pasta en vispannetje met broccoli en sojascheuten. Een ander hoogstandje is mijn bereiding
van hutsepot met jawel een varkenspoot, aardappelschijfjes, spruiten, boterraapjes, wortelen en... preiwit. À propos een geheim onthuld: ik gebruik zelden sausjes.
Liever de ware smaak van groenten al dente gestoomd. En preiwit gebruik ik steevast in de plaats van ajuin.
Toch wel, je wint de Loto, de volle pot: wat doe je daarmee?
Uiteraard houd ik wat voor mezelf (10%) en de rest geef ik aan wie het echt nodig heeft m.i. gaande van
talentvolle muziekmakers of toneelspelers tot mensen die een financiële steun echt nodig hebben door eender
welke tegenslag. Wees gerust, het zou gauw eerlijk verdeeld geraken...
Mooi. Een boeiend interview. Toch één zeer pertinente opmerking: Roger, war haal je het om preiwit in je spaghetti te doen?
Tja, smaken verschillen, zegt men dan. "De gustibus et coloribus non disputandum" (voor onze Latinistern).
Het ga je goed Roger !
