| :: TERUGBLIK... | ||||
| BERT KRUISMANS SPRAK! | ||||
Was hij nu beter of minder dan gewoonlijk? De meningen waren verdeeld. Al bij al toch wel een leuke belevenis,
dit optreden van Bert Kruismans in het KTA aan de vooravond van de paasvakantie. En ook achteraf, in de bar, was
het nog best gezellig. Jelle Plyson, een leerling van 3A, lid van ’t Crossmotje, slaagde erin om “den Bert” achteraf, in de kleedkamer,
een paar vragen te stellen. Hieronder vind je een weergave: “Waar haal je je inspiratie voor je show vandaan? Ik haal mijn inspiratie uit alles wat ik rondom mijzelf zie, velen denken dat ik het uit het nieuws haal, maar dat is zeker niet waar !!! Met welk soort humor kun je eens goed lachen? Ja, daar kan ik nu echt geen antwoord op geven, ik weet niet eens welke soorten humor er zoal bestaan, dus laat staan dat ik een favoriete soort humor heb. Wie is (buiten jezelf) de beste stand-up comedian en waarom? Dit is ook weer zo’n vraag als de vorige, ik heb niet echt favorieten. Mensen die ik niet goed vind, dat is een andere zaak (lacht). Ik wil niet doen zoals vele kranten doen, een top-10 opstellen van de stand-up comedians. Ze doen dit toch ook niet van regisseurs. Ik heb nog nooit gezien of gehoord zo van op nr 1 Jan Verheyen, op nr 2 Nic Balthazar,…
Is humor een belangrijk gegeven in jouw leven? Jazeker, je moet weten dat ik al 30 jaar met humor bezig ben en als je zolang in dit vak zit, speelt het vast en zeker een rol in je leven, ja. Welk soort publiek kan je het meest smaken? Dat is een moeilijke vraag, ik speel voor zoveel verschillende soorten publiek en ieder publiek is anders. Hoe voel je je na je optredens of welk gevoel hou je over aan deze avond? Nu stel je eigenlijk 2 vragen. Dit is ook voor ieder optreden anders, vanavond bijvoorbeeld moe, maar dat ligt niet aan de voorstelling, want dat was voordien ook al zo. Zou jij onze toneelspelers enkele tips kunnen geven om de plankenkoorts beter onder controle te krijgen? Nu ja, niet echt, iedereen heeft wel plankenkoorts, daar kun je niet omheen, maar als je even op scène staat gaat dat veel beter. Een nuttige tip kan wel zijn, dat je moet proberen ervoor te zorgen dat je tegenspeler er goed uitkomt, dus niet enkel met jezelf bezig zijn. Als je dit kunt, ben je al goed op weg om een goede toneelspeler te worden. En je moet natuurlijk wel heel goed je tekst beheersen, anders kun je niet spelen! ’t Is dus niet voldoende om die één keer te leren ... Regisseer je je shows zelf of doe je daarvoor een beroep op een regisseur? Wel voor shows als deze die jullie zonet gezien hebben gebruik ik zo goed als geen regie. Ik weet wel de eerste drie moppen die ik ga gebruiken als ik opkom, maar verder speel ik zoveel mogelijk in op het publiek. Voor shows in theater ligt dit wel anders. Daar doe ik wel een beroep op een regisseur, bij mij is dat meestal Peter Parceval. Kan je vrouw nog steeds met jouw lachen? Ja, hoe verbazend het ook is. Vandaag maakte ze zelfs zelf een grapje. Ik vond hem wel niet echt goed en dan heb ik haar er maar meteen attent op gemaakt dat ik thuis de grappen maak (lacht) !!! Bedankt voor dit interview en nog veel succes in je carrière !!!” |
||||
| DE OPENDEURDAG 2 MAART 2008 | ||||
     
     
     
![]() Je kon al van in de voormiddag naar de Doebeurs voor allerhande proefjes en karweitjes, je kon een aperitiefje nemen, stoofvlees of vol-au-vent eten, de ateliers bezoeken, klassen binnenlopen, een blik werpen in het OLC, kijken hoe zo’n smartboard werkt, lessen bijwonen, tweedehandsboeken kopen, informatie inwinnen, een inschrijving vastleggen, en nog veel meer. En je kon afsluiten in het schoolrestaurant met een stuk taart of een verfrissing. Meer moet dat niet zijn. De foto’s vertellen de rest. Ondertussen zijn de evaluatieformulieren reeds ingevuld en is er binnenkort een vergadering over deze opendeurdag: wat was goed, wat kon beter? Het leven staat niet stil.      
     
     
![]() |
||||
| :: OP BEZOEK... | ||||
| PROJECT WERELDOORLOG II: Dhr Baeten vertelt zijn verhaal | ||||
Naar aanleiding van een project over WO II in de derdejaars ASO en TSO kwam de heer Baeten op bezoek in ons KTA en
dit reeds voor de 3de keer op rij. Telkens opnieuw is dit een gebeurtenis waar we naar uitkijken. De heer Baeten,
een krasse 83-jarige, komt hiervoor speciaal van Zandhoven, een flink stuk rijden dus. Opvallend dit jaar en zeer
lovenswaardig was het feit dat hij niet alleen de GPS hanteert om in het verre Koekelare te geraken, maar tevens
gebruik maakt van een laptop en een beamer om zijn getuigenis visueel te maken. De heer Baeten sprak op een zeer aangrijpende manier, over zijn oorlogsverleden. De aanwezige leerlingen waren erg onder de indruk. De beklijvende getuigenis galmde nog lang na. Gedurende meer dan 2 lesuren sprak de concentratiekampgevangene over zijn ‘overleven’ in vier kampen. Als 18-jarige, laatstejaarsleerling aan het Atheneum, werd hij aangehouden op 15/10/1943 wegens zijn activiteiten in het verzet. Vanaf die dag ging hij door de hel: vanuit de gevangenis van Antwerpen werd hij getransporteerd naar Duitsland in januari 1944. Meteen verstrekte hij de inlichting dat meer dan 45.000 Belgen, ‘weerstanders’, gedeporteerd werden naar Duitsland, dit tegenover 25.000 Belgische joden. Vandaar werd hij overgebracht naar Essen, naar Esterwegen om in februari 1944 naar een tuchthuis in Polen overgeplaatst te worden. Daar verbleef hij tot november. Daarna begon de verschrikking pas goed, want hij werd naar het concentratiekamp Gross-Rozen in Polen gebracht, bewaakt door de SS.
Mensonterende toestanden heeft hij daar meegemaakt en zijn verwoording “Ik moest daar leren leven” sprak iedereen
aan. Ontbering, doodgeslagen worden, honger, tyfus, tbc, en nog zoveel meer, waren daar schering en inslag. Dan volgde
het laatste kamp: Dora/Mittelbau, waar hij tyfus en tbc opliep. Hij was niet meer productief en werd doorgestuurd naar
Nordhausen, een vernietigingskamp. Hij wist de zware ontbering, de bombardementen, de dodenmarsen te overleven en werd
bevrijd door de Amerikanen op 4 april 1945. Hij was terug in België op 19/04/1945 en woog dan nog slechts 34 kg!!!Elke minuut verteltijd was bezinning, stilte, een aandachtig luisteren en vooral een blijken van onbegrip: hoe kan zoiets. Onze jongeren reageerden geschokt, stil en getroffen. Wij zijn de heer Baeten, nationaal voorzitter van de Vrienden van Buchenwald, enorm dankbaar dat hij de verre verplaatsing maakte om de jongeren te laten bezinnen en bovenal om hen op de hoogte te brengen van wat er werkelijk gebeurde tijdens de gruwelijke oorlogsjaren! Dat dit alles nog nabesproken diende te worden, hoeft geen betoog! Met veel ontzag en respect hopen we dat de heer Baeten volgend jaar opnieuw onze gastspreker kan zijn. (De lerares Nederlands - R. Vannieuwkerke) |
||||
| DIRK BRACKE BIJ DE 4deJAARS (4A en 4T) | ||||
Dat het niet altijd de leerkracht hoeft te zijn die verslag uitbrengt, wordt bewezen door beide klassen. Voor 4 A
deed Gaëlle haar duit in het zakje en voor 4T wou Dries niet onder doen. Veel leesgenot!“Eindelijk was het zover, het diepste verlangen van de leerlingen uit 4A en 4T zou bewaarheid: op maandag 10 maart mochten we, in het kader van de les Nederlands, persoonlijk kennis maken met Dirk Bracke. Neen, neen, dit is geen grap: de enige, echte Dirk Bracke! Terwijl voor sommigen onder ons, het hart een tel oversloeg, bleven anderen relatief rustig… Na het middagmaal mochten we nader kennis maken met één van de bekendste jeugdschrijvers in België. Hij was voor ons geen vreemde. Tijdens zijn 2 uur lange babbel kwamen wij ontzettend veel te weten over zijn boeken. Over elk boek werd wel iets verteld. En wees gerust: hij heeft meer dan één goed boek op zijn palmares staan. Enkele van zijn bekendste boeken zijn niet te evenaren: “Het uur nul” –“ Engelenhuis” (dat verfilmd wordt) –“ Een lege brug” – “Zij en haar” – “Black” en ook zijn laatste boek “Over tijd”. Hij vertelde ons dat hij nog niet zijn hele leven schrijver is, maar dat hij min of meer ontdekt werd via de Vlaamse Filmpjes, in een wedstrijd waarbij je een kort verhaaltje moest schrijven. Dirk was bij de eerste 4 en er werd hem gevraagd of hij nog verhalen wou schrijven. Hij pakt onverbloemd maatschappelijke thema’s aan, die vroeger taboe waren, zoals: kinderprostitutie, drugsverslaafde jongeren, afpersing, aids, seksueel geweld, incest,… dingen die vandaag de dag vaak voorkomen en dus echte realiteit zijn. Dirk gaat niet gewoon achter een tafeltje zitten om te schrijven, maar doet eerst ontzettend veel onderzoek naar het onderwerp waarover hij wil schrijven. Zo duurt het soms wel een tijdje voor hij van start kan gaan met een boek. Hij laat de lezer meeleven in zijn verhaal, ook al is dit soms keihard en de echte realiteit. Je steekt er in elk geval wat van op, waardoor de lezers telkens zijn boeken sluiten met een positief gevoel, een gevoel dat tot leven komt in zijn boeken. Ook wij namen met pijn in het hart afscheid van Dirk, wetende dat er nog boeken zullen komen waarin we kunnen wegdromen. Het was dus geen vaarwel, maar tot gauw!” (Gaëlle) “Maandag 10 maart was Dirk Bracke te gast bij ons. Hij kwam ons in geuren en kleuren vertellen over het ontstaan van zijn boeken. Iedereen heeft ooit al wel eens een boek van hem gelezen. “Het uur nul” kent iedereen vast en zeker, maar ook “Black”, “Zij en haar” en “Henna op je huid” zijn stuk voor stuk prachtboeken van een topschrijver. Zeker voor herhaling vatbaar!” (Dries) Ria Vannieuwkerke | ||||
| :: IN DE KIJKER... | ||||
| DEELNAME GROOT DICTEE - DAVIDSFONDS | ||||
|
||||
| JEUGDOLYMPIADE | ||||
Na het behalen van een bronzen medaille in de sportproeven van atletiek en basket, namen op 15 maart verschillende
leerlingen deel aan de halve finale te Blankenberge. Hier konden zij een zilveren medaille behalen.
De gelukkige winnaars zijn : Logghe Lisa, Dries Dekoninck, Borny Yannick, Yngwie Verbeke, Cedric Casteleyn,
Jasper Vandewyngaerde en Sebastian Delafontaine.Hopelijk zitten ze op het juiste spoor om op 12 april te Gent een gouden plak te behalen. We houden jullie op de hoogte van hun prestaties. (Robert Fillée) |
||||
| :: NIEUWS VAN HET SCHOOLSPORTFRONT... | ||||
| Sportnieuws | ||||
Zoals jullie al reeds weten uit vorige Nieuwsbrieven, hebben wij op onze school flink wat sportieve leerlingen. Regelmatig zijn er dan ook ploegjes die de uitdaging aangaan om zich te meten met teams uit andere scholen. Hieronder kan u lezen hoe het de laatste twee minivoetbalploegen verging. FC 3B maakt zijn debuut Op 20 februari werd onze school verwacht in Torhout om de eerste voorronde te betwisten van de minivoetbalcompetitie bij de cadetten. We trokken daar naartoe met een gemotiveerd team om het op te nemen tegen het VTI van Diksmuide en twee plaatselijke scholen, het Houtlandinstituut en Sint-Rembert. Dat het geen gemakkelijke opgave zou worden, wisten ze vooraf, vooral als je weet dat in ons team slechts 2 van de zes spelers ook effectief bij een voetbalclub zijn aangesloten. Aan de inzet en het samenspel kon je dat overigens niet merken, maar onze meer ervaren tegenstanders profiteerden wel maximaal van het gebrek aan wedstrijdervaring bij ons, vooral dan in verdedigend opzicht. De eerste wedstrijd tegen Diksmuide ging ondanks knap weerwerk met 1-7 verloren. Niet dat de kopjes daardoor gingen hangen, integendeel. In wedstrijd twee overtroffen de KTA-boys zichzelf en maakten ze het de thuisploeg erg moeilijk. Ei zo na gingen ze zelfs met de overwinning lopen, maar uiteindelijk eindigde de spannende match op een 4-4 gelijkspel. Een knap resultaat, waardoor de thuisploeg meteen zijn kansen om een ronde verder te geraken de mist zag ingaan. Helaas moesten onze spelers na deze felle wedstrijd onmiddellijk opnieuw aan de bak tegen Sint-Rembert, dat op de koop toe wellicht sowieso de beste ploeg uit de poule was. Voordat ze in die wedstrijd hun tweede adem vonden, stonden ze dan ook al enkele doelpunten in het krijt. Even kwam onze school nog terug in de wedstrijd met enkele mooie doelpunten. Onze school was trouwens de enige die tegen Sint-Rembert 3x kon scoren. Helaas prikten zij er een tiental meer tegen de netten… Moe maar voldaan na een middagje voetbalplezier, keerden volgende jongens naar Koekelare terug: Brecht Van Belle, Kevin Logghe, Marvin Grymonprez, Michael Callewaert, Gregory Naeyaert en Jeffrey Naeyaert. De sportfotograaf van onze Nieuwsbrief had die middag motorpech, waardoor wij u spijtig genoeg geen foto kunnen bezorgen van dit Dreamteam. Het ene jaar is het andere niet… De scholieren van ons KTA beschikken over enkele sterke voetballers. Dit bewezen ze reeds door drie jaar geleden het interscholentornooi in Roeselare te winnen en vorig jaar hun voorrondepoule in de SVS-competitie ook winnend af te sluiten. Vandaar dat op 9 april ook vol vertrouwen de trip naar Brugge werd ondernomen om het tegen drie lokale vrije scholen op te nemen. Een superresultaat leverde dat helaas dit jaar niet op. Alle drie hun wedstrijden gingen verloren. Verzachtende omstandigheden alom echter hiervoor: doordat een drietal “vaste waarden” omwille van diverse omstandigheden ontbraken, kon er geen beroep gedaan worden op een goed op elkaar ingespeeld team en diende er zelfs een leerling uit het derde jaar te worden opgetrommeld om de ploeg aan te vullen. Toch begon het niet slecht. Wedstrijd 1 was spannend en had zeker gewonnen kunnen worden, maar bij een 2-2 stand kwam Shane helaas een teenpunt tekort om ons op voorsprong te brengen, terwijl kort daarop we ongelukkig op achterstand kwamen en het alles-of-niks-offensief in de laatste minuut nog resulteerde in een vierde tegentreffer. Wedstrijd 2 werd daarna een dikke tegenvaller. Daarin werd het 1-5 nadat onze jongens die haast allemaal (soms te?) offensief ingesteld zijn, keer op keer op de counter werden afgemaakt door een technisch misschien mindere, maar veel uitgekooktere tegenstander. In wedstrijd 3 bleek wel dat zij hieruit hun lesje hadden getrokken, want daarin maakten ze het de mannen uit “de Frères”, die daarvoor hun eerste twee wedstrijden met gemak hadden gewonnen, lang knap lastig. Aan de rust stond het amper 1-0 en begonnen de Bruggelingen zelfs te vrezen dat ze misschien toch nog de groepswinst aan hun neus gingen zien voorbijgaan. Helaas kwam toen in de slotminuten de man met de hamer langs en moesten de KTA’ers, die in tegenstelling tot hun opponenten, niet hadden kunnen rusten tussen hun 2 laatste wedstrijden in, toch nog een vijftal doelpunten toestaan. Drie verliesmatchen betekende dus logischerwijze een laatste plaats in de poule. Maar niet getreurd, deze ploeg kan en zal volgend jaar zeker opnieuw sterker uit de hoek komen. Dit jaar traden voor onze scholieren aan: Tjörven Vanacker, Kenneth Huwel, Shane Deprince, Jelle Boeve, Dries Dolphen en Lenny Vandemoortele. Met dank trouwens aan Koen Maes voor het leveren van de nieuwe truitjes en aan dhr. Meeremans voor het inspringen als chauffeur ter vervanging van de onfortuinlijke dhr. Vanhoutte. Daniël Roels |
||||
| :: IN DE PERS... | ||||
| IN DE PERS | ||||
We lezen al eens een krantje en zo komen we heel wat interessants te weten. Bijvoorbeeld: ° Wist u dat Basketbalclub GB Koekelare begin maart kampioen werd in de vierde provinciale? En dat ze de hele competitie maar één wedstrijd verloren? En dat het een wel zeer jonge ploeg is? En dan nu de reden waarom we dit hier in de Nieuwsbrief vermelden: de lijst met de ploegleden leest als een overzicht van oud-leerlingen van het KTA: Jens Claeys, Thibault Delameilleure, Rolf Sinnaeve, Tom Deprez, Thijs Wostyn, Tom Slembrouck, Bryan Laga… Benieuwd wat ze volgend jaar doen in derde. ° Ruddervoorde, prijsuitreiking van Cyclo for Kids, het regelmatigheidscriterium in het veldrijden voor aspiranten, organisatie Wielerbond West-Vlaanderen. Bij de 14-jarigen behaalt iemand uit Koekelare de derde plaats: Jules Borra. Jules Borra is leerling aan het KTA, hij volgt les in 1Ab. Nog eentje om te volgen. ° And now for something completely different… “Wie naar een landelijke school is gegaan, heeft meer kans om te slagen in het eerste jaar universiteit of hogeschool dan studenten uit een stedelijke school.” Dit zeggen we niet zelf, daar zijn we te bescheiden voor, maar dit is één van de conclusies uit een onderzoek van het Centrum voor Sociaal Beleid Herman Deleeck, Universiteit Antwerpen, en was te lezen op de voorpagina van De Standaard van 17-03-2008. Daar stond ook te lezen: “ Uit datzelfde onderzoek blijkt dat leerlingen het advies van de klastitularis best wel ernstig nemen. Een reconstructie van het parcours van leerlingen in het zesde middelbaar tot 3,5 jaar na het secundair onderwijs, toont aan dat die klastitularis het meestal bij het rechte eind had.” Tja… |
||||